O modelo de cidade obriga a usar a beirarrúa por parte das bicicletas en mobilidade.

Os erros do proxecto de Rosalia de Castro coa Bicicleta.

Itinerario de mobilidade Ruibal - Centro: A zoa da Ruibal é de alto interese para a mobilidade ciclista xa que está a máis de 2km do centro da cidade. Historicamente existen moitos usuarios de bicicleta, de feito temos 9 socios do propio barrio. O proxecto de sentido único triplica a distancia do percorrido e regala unha costa do 8.7% de Manuel de Palacio

Itinerario de mobilidade Pontemuiños - Centro: O ximnasio e o barrio son de especial interese, aumenta en 335m a distancia a percorrer, un 31% máis, regala esa costa do 8.7% de Manuel de Palacio con moito tráfico.

Itinerario familiar e ciclo turista ao Pazo de Lourizán: A lóxica sería ter un itinerario segregado e de alta seguridade para que as familias se despracen aos xardíns do pazo de Lourizán en bicicleta. A falta de pasos seguros pola nova rúa ao carril bici da Av de Marín é unha chapuza e non ter en conta a este tipo de usuarios.

En resumo, por non reservar un metro de sección para facer un carril bici  contrasentido imos meter a usuarios vulnerables e en mobilidade pola Av de Marín, rodeados por 15.000 coches día (datos do propio Concello) imos regalar unha subida do 8.7% de pendente que a maioría vai subir pedaleando a 12-15km/h estresados por levar decenas de coches detrás. Este proxecto golpea a mobilidade activa en bicicleta, por omisión de medidas para a bicicleta e vai facer que máis persoas se pasen ao uso da beirarrúa ou desistan de usar unha bicicleta da zoa da Ruibal e de Pontemuiños e todo por non reservar un pequeno espazo para os carrís contrasentido nas rúas que son itinerarios lóxicos.

Isto non é novo e debese a que non está a entender o uso da bicicleta como elemento de mobilidade urbana, xa que aconteceu anteriormente co outro tramo de Rosalía de Castro, pasou con Juan Bautista Andrade, pasou coa reforma da Av de Vigo e vai pasar coa reforma de Doutor Loureiro Crespo e o seguinte tramo de Rosalía de Castro.

Os técnicos que están a facer o deseño urbano teñen que reciclarse para fomentar a mobilidade en bicicleta, tela en conta e adoptar medidas que a fomenten, non que a dificulten. A participación está morta con máis dun ano sen "Mesa pola bicicleta" así se está a ver neste tipo de proxectos.

Do que se di no Concello ao que realmente fai. Da prioridade invertida á realidade de quen non usa a bicicleta e tampouco fai cousas importantes por ela.

O discurso da prioridade invertida que tanto se escoita desde as esferas políticas non está a ser certo, o primeiro claramente é o peón, pero no segundo chanzo temos á bicicleta pegándose co automóbil, competindo polo mesmo espazo e exactamente cos mesmos problemas na actual malla de tráfico, pero é unha loita desigual, na que a maioría de usuarios de bicicleta claudica e decide pasar á beirarrúa porque temos masas desiguais e velocidades pouco compatibles, incluso con 330 lombos loitando porque un automóbil de 66.000w se porte ben cun ser humano que apenas impulsa unha bicicleta con 300w. Non parece moi xusto logo, así non temos mozos usando a calzada (10% na última enquisa) e poucos usuarios non deportistas na calzada, pero gozamos dunha boa saúde de bicicletas na beirarrúa, o cal debería ser un uso anecdótico.

Paseo da Malagueta. Miles de peóns e ciclistas conviven.

Acabamos de ter confirmación de que a Senda da Ostreira non vai poder ser usada polos usuarios de bicicleta e cicloturista. Tratase dunha confirmación porque xa selle comunicou a Pedaladas en algunhas reunións previas, a intención era prohibir o uso por parte das bicicletas para ser de uso exclusivo peonil.

A lexislación non impide circular ás bicicletas, é unha decisión política.

A lei de costas 22/1988 no seu artigo 44 punto 5 di: 5. Los paseos marítimos se localizarán fuera de la ribera del mar y serán preferentemente peatonales.
Isto aclara que preferentemente os paseos deberan ser peonís pero non exclúe outros usos, o modelo de convivencia é bastante habitual en España.

O Regulamento de Circulación 1428/2003 incorpora a definición da “Senda Ciclable” e a sinal S-33, que é aquela vía segregada do tráfico de uso compartido entre peóns e ciclistas con prioridade peonil.

A lexislación actual non impide un uso dun ciclo nunha senda se a administración non decide o contrario, non existe un ancho mínimo ou outra consideración similar xa que o ciclista debe deterse e deixar pasar ao peón se non entran á vez. Incluso a lei de Montes de Galicia no seu artigo 98 só contempla que a administración ou o propietario do monte restrinxa o paso de vehículos a motor deixando o uso da bicicleta en un uso social a protexer.

Costas e Poio deciden politicamente que a partir de agora a Senda da Ostreira non é ciclable.

Ata agora os usuarios de bicicleta viñamos usando a Senda da Ostreira para chegar á Seca desde Campelo dunha forma segura. Non era cómodo por ser angosta e irregular polo que precisaba dunha bicicleta todo terreo para facelo, pero, coa mellora da mobilidade ao urbanizar unha senda tradicional aumentou o seu uso por parte de peóns e ciclistas así que tomase a decisión política de prohibir o seu uso por parte dos usuarios de bicicleta. Isto limita a mobilidade sustentábel que esta a crecer como alternativa ao automóbil. Esta decisión política é contraria as bases das axudas dos fondos FEDER, das axudas DUSI, da liña mestra Eurpea de facer unha economía baixa en carbono e do intento por crear un motor económico e laboral para Poio no Cicloturismo.

Na nosa provincia temos exemplos claros de convivencia, a Senda Azúl que une as praias de Marín conta con sinalización de espazo de convivencia ao seu paso por Portocelo. A Senda de Beiramar en Vigo tamén é habitual para ciclistas e peóns. A Senda do Lérez e incluso o Paseo da Av das Corvaceiras teñen sinalización de prioridade peonil e espazo de convivencia entre peóns e ciclistas. En Málaga o Paseo da Malagueta, que é un dos máis concorridos de España entre peóns e ciclistas tamén ten sinalización de prioridade peonil e espazo de convivencia. Por poñer algúns exemplos xa que existen centos na xeografía Española sen ter que acudir ao modelo Holandés, Alemán ou Danes onde unha medida deste tipo provocaría estupor.

En España, incluso en tramos moi urbanos está normalizado o modelo de coexistencia nos paseos que non son beirarrúa, incluso é un modelo premiado como mostra Pontevedra, onde a prioridade de paso sempre é do peón e o paso dos usuarios de bicicleta non está excluído, senón que autorizado mentres sexa respectuoso co rei absoluto da mobilidade, o desprazamento a pé.

Os usuarios vulnerables os máis afectados pola prohibición.

 

Non é un segredo que os deportistas non fan uso deste tipo de paseos xa que circulan polas calzadas e estradas nos seus adestramentos ou subén aos montes buscando rutas nas que poiden circular con intensidade física para adestrar.
Os usuarios máis habituais destas senda son:
- Os nenos e menores de idade que non poden usar a calzada de forma segura.
- As familias con nenos en actividades de ocio.
- Os menores que usan a senda para acceder desde Campelo e Lourido ás zonas deportivas da Seca.
- Os cicloturistas que fan un uso non deportivo da bicicleta e que buscan lugares atractivos para visitar.

A decisión política de eliminar o uso ciclista da Senda da Ostreira vai en contra dos usuarios máis vulnerables dentro dun colectivo que xa ten moitas dificultades para atopar lugares seguros por onde circular e espazos de ocio que visitar.

Prohiben o uso da bicicleta a todos porque existen algúns usuarios incívicos. Non é xusto.

Convivir non é utópico

Non existe nada máis inxusto para un cidadán coma cando a administración o castiga pola acción incívica duns poucos. Que existen usuarios de bicicleta que fan un abuso da mesma non é nada sorprendente, hai peóns que se portan mal, hai condutores que son un perigo, pero as administracións deben actuar contra estes abusos, e non en contra da liberdade e as opcións de mobilidade de todos. Fai poucas semanas o noso compañeiro Jorge Valcarcel o mataron cun coche na PO-308, ninguén da comunidade ciclista pediu prohibir o uso do automóbil na PO-308 ou medidas similares, pediuse cordura aos usuarios de automóbil e unha mellora na seguridade viaria que é boa para todos os usos, os ciclistas pedimos pasos de peóns e beirarrúas. Tristemente a nosa responsabilidade e actuación lóxica non é copiada por Costas e o Concello de Poio, esperamos que ambos recuperen o sentido común xa que prohibir o uso dun camiño de terra por parte dunha bicicleta non ten a menor lóxica, que será o seguinte, prohibir facer o camiño de Santiago en bicicleta.

Volvamos á cordura. Resolvamos os problemas de convivencia non creemos un novo:

Sinal para sendas

a) Permitamos o paso dos menores en bicicleta pola Senda da Ostreira, como usuarios vulnerables e que precisan ir ao colexio e aos centros deportivos de forma autónoma.
b) Cambiemos a sinalización de prohibición por “Senda Ciclable” e “prioridade peonil” e limitación a 10km/h.
c) Se é preciso nos momentos de gran cantidade de peóns situar paneis para que os ciclistas baixen da bicicleta e camiñen.
d) Facer campaña entre os veciños do importante que é a bicicleta por ser un medio de mobilidade sustentábel, saudable, ecolóxico e que fomenta a autonomía dos menores.
e) Intentar aumentar a sección nos lugares onde existe espazo, a actual senda quedou cutre para o gran éxito que ten, é mellor solucionar os problemas que crear un novo.

Pontevedra é un gan modelo de convivencia onde os problemas son os menos e as bicis xa son parte a paisaxe, esta prohibición en Poio so vai facer que a maioría respectuosa non poida usar a Senda da Ostreira sen conseguir afastar aos irrespectuosos. Convivamos, Quique Pérez Secretario de Pedaladas.

Este xoves 27 a Masa Crítica de Pontevedra volta a sair ás ruás da cidade para dar unha volta e reivindicar unha mobilidade máis sostible e o respeto entre tódalas persoas que compartimos a vía pública.

Xuntarémoso ás 21 horas na praza da Peregrina para pedalar pola calzada das rúas da cidade do Lérez.

Se queres sumarte só precisas a túa bici e ganas de pasalo ben.