Na visita da Valedora do Pobo, Milagros Otero Parga, recolleu unha petición da Asociación Pedaladas e o 3/8/2016 contestounos. O que lle expuxemos a Valedora é a necesidade de contar con un interlocutor do Ministerio de Fomento e da Dirección Xeral de Tráfico para resolver a problemática da seguridade dos ciclistas na comarca de Pontevedra.

A Valedora do Pobo contestounos que non é competente para pedirlle ao Estado o que lle solicitamos polo que estamos nunha vía morta. Comunicounos que vaille traspasar o expediente ao Valedor do Pobo estatal para que estude a nosa petición. Mentres seguemos coa mesma problemática de malas infraestruturas, inseguridade ciclista e peonil e administracións pouco implicadas na  mellora da mobilidade sostible.
Que estamos a pedir desde a Asociación Pedaladas: 
 
Mellora da seguridade na rede estatal de estradas en Pontevedra:
As peores estradas para circular con unha bicicleta na comarca de Pontevedra coinciden coas nacionais que son de titularidade estatal. Os nosos intentos por comunicarnos co ministerio morren coa distancia a que está Madrid. Non nos é posible falar das grandes deficiencias que teñen as estradas nacionais de Pontevedra para que se arranxen. Estamos moi preocupados porque estas estradas contan cun abundante tráfico de usuarios de bicicleta que non teñen opcións alternativas para facer os seus desprazamentos.

Por poñer exemplos destas estradas está o nó de bombeiros, a N-550 Vigo Pontevedra, a N-554 Vilaboa Rande... estradas que nos últimos anos tiveron accidentes graves con ciclistas implicados.

A mellora das medidas de protección dos colectivos vulnerables por parte da DXT:


A provincia de Pontevedra ten un problema grave de seguridade para peóns e ciclistas. Estamos peor que a media nacional en accidentes con colectivos vulnerables implicados, os Pontevedreses abrimos noticiarios case todas as semanas con accidentes con vítimas o cal e signo de que non se está a facer todo o preciso para cambiar esta situación.
Nunha reunión coa Xefatura de tráfico solicitamos aumentar a presencia do radar nas vías secundarias e accesos ás vilas xa que é onde se concentran os atropelos a peóns e ciclistas sen obter unha resposta positiva a pesar de que a DXT ten nas súas campañas un aumento da vixilancia nas vías secundarias.
Tamén a Asociación Pedaladas pediu aumentar a sinalización vertical da obriga de respectar o 1.5m de distancia lateral mínima nos adiantamentos a ciclistas nas vías onde se produciron accidentes con ciclistas implicados. A estas dúas propostas non se conseguiu  ningún compromiso o cal nos fai dubidar do compromiso real da DXT por mellorar a seguridade dos ciclistas na nosa provincia.

Unha canle de participación cidadá do estado no referido á seguridade viaria:
Os Concellos teñen canles para fomentar a participación e a achega de suxestións pero no caso do Estado non se contempla unha canle de participación. A Asociación Pedaladas xa ten pontes de comunicación nos Concellos de Pontevedra, Marín, Poio e Vilaboa, coa Deputación de Pontevedra e estamos a tratar de fortalecer as relacións coa Xunta de Galicia pero o Estado está totalmente de costas a esta necesaria participación se queremos mellorar as nosas infraestruturas e seguridade para permitir a mobilidade ciclista.

Os nosos esforzos son moitas veces estériles por mor da desesperadamente lenta que é a administración e as guerras de competencias entre os titulares das estradas. Temos exemplos de administracións que se preocupan pola seguridade pero cando máis grande e afastada está a administración menos implicación ten polas formas de mobilidade máis vulnerables e sostibles.
O estado non vai conseguir cumprir os compromisos de seguridade nos desprazamentos a pé e bicicleta que decidiu a UE no horizonte 2020 por non tomarse en serio estas dúas formas de mobilidade. É preciso que o estado escoite e se preocupe por facer estradas seguras para peóns e ciclistas en Galicia xa que contamos con gran dispersión poboacional que vive as beiras desta rede de estradas nacionais, a falta de seguridade empuxa aos cidadáns a usar un vehículo a motor cando non é preciso ou directamente impide a mobilidade dos que non ten acceso a ese automóbil.
Non contar coa mobilidade peonil e ciclista e ter que pedir melloras na seguridade para non recibir resposta é propio do século pasado.

Ao final da primeira reunión coa Deputación o deputado Uxío Benítez, responsable da Deputación de Pontevedra en mobilidade, comentounos aos asistentes que existía unha moción do grupo PP provincial para modificar parte do Decálogo de actuación nas estradas provinciais.
A  Asociación Pedaladas, a través do seu secretario Quique Pérez solicitou esta moción de modificación para comprobar o alcance da  mesma e facer esta pequena valoración.
A nosa intención non é entrar no terreo da oposición política xa que tanto A Masa Crítica Pontevedra como a Asociación Pedaladas teñen como principal motivación de traballo asesorar e axudar na medida das nosas posibilidades ás administracións e responsables políticos, sempre dende un punto de vista moitas veces afastado para eles como o é a problemática propia dos usuarios de bicicleta e por extensión dos peóns.

www.elcorreo.com Accidente por alcance e exceso de velocidade

A moción inclúe varios puntos a modificar que non son do noso eido por ser un asunto de  titularidade ou de orzamentos e onde unha asociación de ciclistas non debe ter unha opinión como tal. Pero o punto a) si é de interese porque se solicita a súa eliminación do artigo 5:

“Nº5. As actuacións de modificación de trazado e ampliación de plataforma realizaranse só en estradas cunha intensidade media diaria de vehículos superior a 3.000 vehículos/dia, de non ser viables outras alternativas de menor impacto”. 

A rede de estradas comarcal,  son a maioría das que ten a Deputación de Pontevedra (todas as que teñen a denominación EP-XXXX) teñen deficiencias na seguridade ciclista e peonil actualmente. Aparte permiten unir pequenos grupos de poboación dispersa polo que garanten o acceso de moitas persoas a servizos básicos. Esta rede ten pouco ou moi pouco tráfico cunha intensidade tal que fai que moitos deportistas en bicicleta a escollan para facer os seus adestramentos. Tamén é habitual que os menores residentes que aínda non teñen acceso a un vehículo a motor a usen para ir a escola, as actividades extra curriculares ou simplemente visitar amigos da parroquia contigua.

 Estas vías de dobre sentido de circulación e sen beiravías transitables, sen carrís bici ou beirarrúas manteñen a súa seguridade grazas a que pola súa sección os vehículos a motor circulan a velocidades baixas e o risco de alcance é baixo excepto nos lugares de pouca visibilidade. De feito a anterior directora da DXT María Seguí estaba a impulsar unha forte rebaixa das velocidades permitidas nestas vías en función da súa sección no proxecto de regulamento e  terminarían con unha  limitación  xenérica de 50km/h ou 70km/h en función da sección.


Incluso a Fundación Mapfre fai mención a este tipo de estradas onde recomenda adecuar a súa velocidade a unha razoable e a creación de medidas de calmado de tráfico no seguinte informe.

Este Xoves 28 de xullo @s ciclousuari@s de Pontevedra voltaremos a coller os nosos vehículos e a circular pola cidade cun percorrido común.

Quedaremos ás 21 horas na praza da Peregrina e dende alí pedalaremos polas calzadas. Porque non bloqueamos o tráfico, somos tráfico. Tráfico respetuoso coa saude das persoas e do planeta, tráfico silencioso, eficiente e amable.

 Xa sabedes, usade a bici tódolos días, e celebrádeo unha vez ó mes facendo a Masa Crítica de Pontevedra.

Un saúdo a tod@s

Non é un segredo que España non é un país que teña en conta a bicicleta como elemento de mobilidade. Ata fai ven pouco se consideraba unha molestia a erradicar por parte das administracións a presencia de ciclistas en gran parte da rede viaria procurando apartalos aos itinerarios con moi pouca presencia de vehículos. Isto parte da consideración da bicicleta como un elemento alleo ao tráfico e aos ciclistas de mobilidade como cidadáns de segunda categoría ou pobres.
A lexislación centrouse nun tipo de uso da bicicleta, a utilización deportiva, así fomentouse o uso da mesma en grupo, permitiuse que nas baixadas se use a propia calzada, superar os 45km/h nas baixadas  e se permitiu desprazarse en paralelo co obxectivo claro de favorecer aos clubs ciclistas e grandes grupos de ciclistas.

http://ultimahora.es

Sen embargo Europa móstranos outro camiño distinto ao entender a bicicleta como algo máis sofisticado, un elemento de mobilidade. 
Holanda é un dos baluartes desta forma de entender a bicicleta non deportiva creando unha rede de carrís bici de uso obrigatorio, de gran calidade  con todas as interseccións e non compartido por peóns.
Nesta tesitura ampliouse o uso da bicicleta dun xeito exponencial ocupando o 31% do total desprazamentos no país e buscando claramente ser un substituto dos desprazamentos en vehículo a motor.

Vehículo non permitido en España

Desde Holanda podemos traer moitos vehículos que sendo ciclos non están permitidos en España pola normativa obsoleta que temos. Sobre todo os que permiten transportar nenos. Cando se fala de mobilidade sostible o primeiro que se trata son os transporte de persoas xa que utilizar un vehículo de 1.000-1500kg para levar unha carga de 60-80kg nun desprazamento de 4-9km é un absurdo polo que Holanda buscou crear unha rede de camiño escolar a todo centro de estudios que ten para reducir este tráfico que cada maña e medio día colapsa a cidade.

Prohibido, só se pode levar un neno en España

Hai que entender que estes ciclos non están prohibidos por ser un risco para os nenos senón porque o lexislador español non os  quere ter en conta.
Existe unha normativa Europea que obriga a homologar  todo vehículo  que outro país homologue para o transito neste país pero no referido aos ciclos de transporte de nenos, de varias prazas ou aos remolques de carga o estado Español estase a facer o avión conscientemente.


A lexislación española é a seguinte no referido a carga de persoas é bens:

Carga en remolque: