Más Páginas
Leyendo desde el manillar
- Pedaladas. Asociación por la defensa y promoción de la bici.
- Facebook de Masa Crítica Pontevedra
- Blog da Asociación de Ciclistas Galegos (ASCIGA)
- ConBici. Coordinadora en defensa de la bici
- Acera peatonal. Porque todos somos peatones
- Ciudad ciclista. Página con enlaces más que interesantes
- I.M.B.A. España
- Dos pedales mil Caminos. Diario de las rutas de este compañero por el entorno de nuestra ciudad
Entradas populares
-
Grazas por multarme. -Cuadriplicase o numero de ciclistas denunciados con respecto a media dos últimos 4 anos. -Un total de 183 foron...
-
Nós como sempre non inventamos nada, o que facemos e copiar o que leva décadas funcionando e moitos lugares de Europa. Aquí tedes u...
-
Do 16 ao 22 de Setembro é a Semana Europea da mobilidade. Este ano baixo o lema "Mobilidade intelixente, Economía forte."...
Archivo del blog
-
►
2016
(48)
- ► septiembre (6)
-
►
2015
(17)
- ► septiembre (1)
-
►
2014
(14)
- ► septiembre (1)
-
►
2013
(22)
- ► septiembre (1)
Etiquetas
Quedaremos ás 21 horas na praza da Peregrina e dende alí pedalaremos polas calzadas. Porque non bloqueamos o tráfico, somos tráfico. Tráfico respetuoso coa saude das persoas e do planeta, tráfico silencioso, eficiente e amable.
Xa sabedes, usade a bici tódolos días, e celebrádeo unha vez ó mes facendo a Masa Crítica de Pontevedra.
Un saúdo a tod@s
Non é un segredo que España non é un país que teña en conta a bicicleta como elemento de mobilidade. Ata fai ven pouco se consideraba unha molestia a erradicar por parte das administracións a presencia de ciclistas en gran parte da rede viaria procurando apartalos aos itinerarios con moi pouca presencia de vehículos. Isto parte da consideración da bicicleta como un elemento alleo ao tráfico e aos ciclistas de mobilidade como cidadáns de segunda categoría ou pobres.
A lexislación centrouse nun tipo de uso da bicicleta, a utilización deportiva, así fomentouse o uso da mesma en grupo, permitiuse que nas baixadas se use a propia calzada, superar os 45km/h nas baixadas e se permitiu desprazarse en paralelo co obxectivo claro de favorecer aos clubs ciclistas e grandes grupos de ciclistas.
![]() |
| http://ultimahora.es |
Holanda é un dos baluartes desta forma de entender a bicicleta non deportiva creando unha rede de carrís bici de uso obrigatorio, de gran calidade con todas as interseccións e non compartido por peóns.
Nesta tesitura ampliouse o uso da bicicleta dun xeito exponencial ocupando o 31% do total desprazamentos no país e buscando claramente ser un substituto dos desprazamentos en vehículo a motor.
![]() |
| Vehículo non permitido en España |
Desde Holanda podemos traer moitos vehículos que sendo ciclos non están permitidos en España pola normativa obsoleta que temos. Sobre todo os que permiten transportar nenos. Cando se fala de mobilidade sostible o primeiro que se trata son os transporte de persoas xa que utilizar un vehículo de 1.000-1500kg para levar unha carga de 60-80kg nun desprazamento de 4-9km é un absurdo polo que Holanda buscou crear unha rede de camiño escolar a todo centro de estudios que ten para reducir este tráfico que cada maña e medio día colapsa a cidade.
![]() |
| Prohibido, só se pode levar un neno en España |
Hai que entender que estes ciclos non están prohibidos por ser un risco para os nenos senón porque o lexislador español non os quere ter en conta.
Existe unha normativa Europea que obriga a homologar todo vehículo que outro país homologue para o transito neste país pero no referido aos ciclos de transporte de nenos, de varias prazas ou aos remolques de carga o estado Español estase a facer o avión conscientemente.
A lexislación española é a seguinte no referido a carga de persoas é bens:
Carga en remolque:
Este artigo xa elimina por defecto o uso dun remolque de carga, se a bici pesa 18kg a suma do remolque e a carga non pode pasar dos 9kg sen embargo non tempos problema cando a carga vai nas alforxas. Isto é así porque o lexislador fixo un "copia pega" do que pon o regulamento de circulación para os automóbiles.
Transporte de persoas en remolque:
Así clausura o tema dos remolques de transporte de nenos. Aínda que os mesmos se venden nos centros comercias e teñen homologación CE e TÜV. Incluso son máis seguros en certos tipos de accidente con vehículo a motor implicado para o neno.
Cadeiras homologadas:
A lexislación Española leva tres lexislaturas intentando poñerse ao día pero o regulamento obsoleto do 2003 segue vixente con moitas trabas para a mobilidade ciclista que algúns concellos e a Federación de Municipios parchearon con ordenanzas municipais que nalgúns casos foron recortadas polos tribunais por ir contra o regulamento de circulación de 2003.
Para o estado o máis fácil sempre é lexislar antes que inverter, poñer o que quere ser no BOE, o cal nos deixa claro que é o que quere ser España neste momento, un lugar onde a bicicleta esta por detrás do automóbil e onde a primordial é o deporte non a mobilidade persoal.
Participantes:
A convocatoria non é aberta ao publico senón que hai que inscribirse para participar. Gustaríanos facer unha convocatoria aberta pero a nosa asociación non pode garantir a seguridade dos participantes co trazado actual nin consideramos seguro o regreso desde Portocelo para os participantes mentres non exista a vía ciclista que demandamos. Polo tanto o acto queda reducido aos nosos asociados e aos simpatizantes inscritos, cun máximo de 50 participantes xa que entendemos que polas datas nas que estamos unha convocatoria aberta con actividades engadidas tería tantos participantes que complicaría o acceso ás praias porque a estrada de acceso a Portocelo só ten un carril para o tráfico rodado.
Percorrido:
Petición:
Este itinerario ciclista é unha oportunidade para establecer unha gran vía ciclista na provincia que chegue ata o espazo protexido Cabo Udra dando unha ruta de gran interese turístico capaz de dinamizar a zona e ser un xerador de emprego turístico desestacionado similar aos existentes en Alemania, Holanda, Italia, Francia… ou ás vías verdes existentes en España.
Por elo insistimos en instar as administracións a facer posible esta vía ciclista tan demanda entre os cidadáns que depende exclusivamente da vontade e valentía política para ser acometida.
Reunión co conselleiro de Deportes de Marín, Antonio Traba.
Consideramos este un paso importe para conseguir convencer ao concello de Marín da importancia e viabilidade desta vía ciclista coa que temos un forte compromiso sabedores das posibilidades de mobilidade, ocio e turismo que poden crear para toda a comarca.
O Concello de Poio e Pontevedra historicamente sempre tiveron moitos vínculos culturais e económicos. Antes da construción da Barca existía un paso en barca para facilitar a comunicación entre ambos concellos de mercadorías e persoas, de aí o nome da actual Ponte da Barca.
A historia entre Pontevedra e as praias de Poio ten moitos capítulos para escribir como a xa esquecida praia da Puntana que quedou baixo a AP9 ou as barcas que intercambiaban pasaxeiros no embarcadoiro da praia de Lourido.
A día de hoxe temos unha barreira artificial que é a AP9 xunto coa perda dos antigos camiños que facilitaban a mobilidade peonil e ciclista por itinerarios alternativos os actuais deseñados para os vehículos a motor.
A nosa proposta é a recuperación de camiños en desuso, aproveitamento de infraestruturas ciclistas inconexas e calmado de tráfico nunha rede de rúas e estradas que só se usan polos residentes para crear un itinerario que cree nova mobilidade, turismo e sexa unha alternativa de ocio.
Os retos non son poucos, temos que convencer a Xunta para que facilite un paso seguro pola PO-308, temos que convencer ao concello de Poio para que faga un calmado de tráfico en parte das súas rúas, temos que conseguir que a deputación aumente o carril bici entre Campelo e Lourido e por ultimo temos que convencer a costas de completar o percorrido das sendas litorais no espazo de dominio marítimo terrestre.
É un exemplo de todo o traballo que teñen estas vías. Non son custosas en cartos pero si en esforzos, a parte requiren un forte compromiso dos políticos que as fan posibles destinando recursos e non sempre teñen claro a potencialidade da bicicleta como motor social, económico e cultural nin se queira se teñen claro as veces teñen unha demanda social detrás que as xustifiquen.
Nese debate temos un arma ao noso favor, o barómetro da bicicleta 2015, que nos di que temos un 10% da poboación (entre 12 e 65 anos) que usa a bicicleta todos ou case todos os días do ano e un 49,6% da poboación que é usuaria. A brecha entre os usuarios intensivos e os usuarios ocasionais debese a falta de seguridade, non todos estamos dispostos a circular dentro do tráfico polo tanto é unha necesidade estender unha rede segura para esas persoas que nolo demandan as asociacións de ciclistas.





