O Concello de Poio e Pontevedra historicamente sempre tiveron moitos vínculos culturais e económicos. Antes da construción da Barca existía un paso en barca para facilitar a comunicación entre ambos concellos de mercadorías e persoas, de aí o nome da actual Ponte da Barca.
A historia entre Pontevedra e as praias de Poio ten moitos capítulos para escribir como a xa esquecida praia da Puntana que quedou baixo a AP9 ou as barcas que intercambiaban pasaxeiros no embarcadoiro da praia de Lourido.
A día de hoxe temos unha barreira artificial que é a AP9 xunto coa perda dos antigos camiños que facilitaban a mobilidade peonil e ciclista por itinerarios alternativos os actuais deseñados para os vehículos a motor.
A nosa proposta é a recuperación de camiños en desuso, aproveitamento de infraestruturas ciclistas inconexas e calmado de tráfico nunha rede de rúas e estradas que só se usan polos residentes para crear un itinerario que cree nova mobilidade, turismo e sexa unha alternativa de ocio.
Os retos non son poucos, temos que convencer a Xunta para que facilite un paso seguro pola PO-308, temos que convencer ao concello de Poio para que faga un calmado de tráfico en parte das súas rúas, temos que conseguir que a deputación aumente o carril bici entre Campelo e Lourido e por ultimo temos que convencer a costas de completar o percorrido das sendas litorais no espazo de dominio marítimo terrestre.
É un exemplo de todo o traballo que teñen estas vías. Non son custosas en cartos pero si en esforzos, a parte requiren un forte compromiso dos políticos que as fan posibles destinando recursos e non sempre teñen claro a potencialidade da bicicleta como motor social, económico e cultural nin se queira se teñen claro as veces teñen unha demanda social detrás que as xustifiquen.
Nese debate temos un arma ao noso favor, o barómetro da bicicleta 2015, que nos di que temos un 10% da poboación (entre 12 e 65 anos) que usa a bicicleta todos ou case todos os días do ano e un 49,6% da poboación que é usuaria. A brecha entre os usuarios intensivos e os usuarios ocasionais debese a falta de seguridade, non todos estamos dispostos a circular dentro do tráfico polo tanto é unha necesidade estender unha rede segura para esas persoas que nolo demandan as asociacións de ciclistas.
O xoves 30 de xuño de 2016 a Masa Crítica Pontevedra voltará a xuntarse ás 21 horas na praza da Peregrina para dar unha volta en bicicleta pola cidade.
Hai xa cinco anos, tamén un 30 de Xuño, que a Masa botou a andar, ou mellor dito a pedalar, na cidade do Lérez. Dende entón se converteu nun referente da mobilidade ciclista na cidade, ocupando un baleiro que había que subsanar con respecto á mobilidade alternativa e sustentable.
Moitos foron os actos nos que participamos, organizamos ou apoiamos, converténdonos, xunto coa asociación Pedaladas nun referente na defensa dos intereses dos ciclistas en Pontevedra.
Este xoves voltaremos reunirnos para pedalar unha vez máis, lembrando o noso lema "usa a bicicleta tódolos días, celébrao unha vez ó mes" e nesta ocasión sortearemos entre os asistentes agasallos que varias tendas de bicicletas de Pontevedra aportan de xeito desinteresado. Grazas a Moto-Bike, El Puerto BWS, Bicicletas Farto, Fixed & Single Bikes, Oterobikes, y Bici O Con Poio
Animamos a tódolos cidadáns a coller as súas bicis e sumarse á festa mensual da bicicleta.
Calquera que sexa asiduo deste blog saberá que faise unha defensa pechada do que se coñece en Pontevedra como "modelo de cidade". A idea de recuperar a mobilidade natural a pé, conseguir integrar todos os usos e persoas na mobilidade, o cambio de orde na prioridade de transito (peóns, bicicletas, transporte público, coches)... o que se chama a cidade para as persoas.
"Aparcabicis" da rúa Serra
Chegounos unha queixa dunha usuaria de bicicleta porque non podía usar
os aros destinados a aparcar dunha forma segura e cómoda a súa
bicicleta.
Fai pouco escribimos aquí da importancia de ter bos aparcamentos de bicicletas para fomentar o seu uso, e a problemática dos usos indebidos dos mesmos.
Fai un ano fixemos unha petición a Policía Local de que xa que tiñamos poucos aros que polo menos fora firme en conseguir que non se converteran en estacionamentos informais de motos. Parece que teremos que seguir insistindo.
O asunto debería ser fácil de solucionar, aparcas onde non debes, recibes unha multa. Pero atopámonos con unha reticencia. O estacionamento non ten unha sinal que diga "SÓ BICICLETAS" o cal para os axentes é motivo para non multar. Para os presentes ciclistas foi unha sorpresa, escoitouse un "absurdo,se son aros".
Sinalización de acceso
O tema vai máis alo do absurdo pola sinalización que ten o acceso da rúa Serra. A sinal non deixa dubidas esta prohibido estacionar excepto nas zonas habilitadas. Polo tanto se non existe sinal non se pode. Isto é similar ás rúas que teñen a sinalización de rúa residencial nas só podes estacionar nos lugares sinalizados polo que esas motos están estacionadas incumprindo varias das prohibicións da sinal que da acceso a rúa, sería un asunto de escoller porque se multa.
Xa que estabamos por alí fixemos un pequeno análise do que pasa neste barrio con gran actividade comercial.
A estrutura de circulación e estacionamentos é a que esta na seguinte imaxe:
O que esta de cor vede claro é unha zona peonil co tráfico totalmente restrinxido a carga e descarga, a taxistas, residentes e a un espazo de Servizos 15 minutos.
Caos na rúa Serra
A realidade é outra, existe un tráfico de axitación (buscando estacionamento) constante dificultando o transito peonil e ciclista. A rúa Serra esta chea de coches o cal nos recorda a cidade de Pontevedra dos 90 onde, a dobre e tripla fila reinaban. E non por necesidade xa que a 150 metros, na Av. de Ururuguay temos dous espazos que pasaron de ser aparcamento sen limite de tempo a limitado a 15 minutos para favorecer a rotación e a actividade económica.
O obxectivo do estacionamento de servizos é facilitar a actividade económica facendo que as persoas que veñen en coche atopen con facilidade un sitio libre para o cal forzase a rotación limitando o tempo que se pode estacionar.
Na área do mercado temos múltiples opcións para estacionar, aparcamento de pago, espazos limitados a Carga e Descarga, Servizos e un enorme aparcamento gratis a 500m. Pois isto a algúns non lles chega, temos tamén dobre fila con condutor agardando, motos no aparcabicis, circulación de axitación cando a un paso tes o problema solucionado o cal dificulta aos peóns e ás bicicletas ir por un lugar agradable e con boa calidade urbana.
O lóxico sería que nun espazo recuperado, con alta calidade urbana tiveramos o mesmo tipo de tráfico que no resto da cidade. Non sería mellor facer que se cumpra a sinalización, que na rúa Serra só aparcaran vehículos de carga e descarga, que só circularan un numero limitado de vehículos. Que se o recado é rápido se estaciona na Avenida de Uruguai que xa é Servizos e si se precisa máis tempo se estacione no outro lado do río ou pagando no propio mercado.
Hai outros lugares da cidade onde a sinalización é amplamente incumprida, teremos que volver a falar coa Policía Local e que se emita unha orde para que aínda que non exista o "Só Bicicletas" se defenda este espazo como "só bicicletas" igual que aínda que o beirarrúa non teña un "Só peóns" sabemos que é "Só peóns".
Na charla de hoxe imos facilitarlle aos cargos públicos da Xunta, Deputación e concellos unha moción para instar as administracións a sumarse a revolución da bicicleta. O texto da moción é o seguinte: (Grazas Iván Puentes por darlle forma)
Os
Grupos Municipais do ................................., ao abeiro do
disposto na lexislación vixente, presentan para o seu debate e
votación no Pleno do Concello de
......................................... a seguinte moción,
relativa á MELLORA
DA MOBILIDADE CICLISTA.
EXPOSICIÓN
DE MOTIVOS
Tal
e como indica o “Plan Director de Mobilidade Alternativa de
Galicia”, en fase de borrador desde o ano 2013, os modos non
motorizados de transporte, é dicir aqueles que non precisan de
enerxías producidas por motores senón que utilizan a enerxía
humana directamente, ou a animal, como nos desprazamentos a pé, ou
mediante un instrumento interposto, como a bicicleta ou os patíns,
foron ata hai menos de 150 anos os máis empregados nos
desprazamentos humanos e, particularmente, nos urbanos.
A
mediados
do
século
XIX,
cando
Madrid
superara
os
500.000
habitantes,
Nova
York,
os
750.000,
Paris, o millón, e Londres, os dous millóns, non existían medios
motorizados de transporte e a inmensa maioría das viaxes internas ás
cidades facíanse a pé ou mediante cabalarías. Ata 1950 os cidadáns
europeos movíanse basicamente a pé ou en bicicleta para desprazarse
ao traballo, á escola ou de compras.
A
historia demostra, así, que os modos non motorizados puideron
resolver e poderían resolver hoxe en día unha gran proporción dos
desprazamentos internos ás cidades, mesmo nas máis grandes.
Constitúen, polo tanto, unha alternativa real ao transporte para un
amplo abano de distancias e motivos, presentando ademais vantaxes
evidentes dende o punto de vista ambiental, económico, sanitario e
social.
En
efecto, aínda hoxe en Europa en torno a un 70% de tódolos
desprazamentos urbanos teñen unha lonxitude inferior a cinco
quilómetros, mentres unha proporción próxima á metade percorren
menos de 2 quilómetros. A bicicleta ou o desprazamento a pé son
plenamente competitivos nestas distancias cos medios
motorizados, especialmente co automóbil. A bicicleta é,
estatisticamente, o medio de transporte urbano máis rápido ata os
7‐8 quilómetros de distancia, mentres o camiñar o é ata os
300‐500 metros, de acordo ás diversas fontes dispoñibles. Pola
súa banda, para percorrer 2 quilómetros andando precísanse en
torno a 20 minutos, tempo máis que suficiente para percorrer 5
quilómetros en bicicleta.
Segundo
o “Plan Galicia Saudable 6” as enfermidades crónicas non
transmisibles (entre ás que destacan pola súa incidencia a
obesidade, as enfermidades cardiovasculares e a diabete) constitúen
o principal problema de saúde da poboación galega. Ademais, "o
sedentarismo e a inactividade física están entre as
principais causas das enfermidades crónicas non
transmisibles, polo que a promoción dunha vida activa é un dos
piares sobre os que deben asentarse as estratexias e accións
dirixidas á prevención e o control destas enfermidades". Por
este motivo, o Plan Galicia Saudable incorpora tamén no seu programa
de "Urbanismo, medio ambienteemobilidadeparafomentaraactividadefísica"unhaseriedemedidasdefomento
da mobilidade sostible.
O
incremento da mobilidade ciclista non só xera beneficios desde o
punto de vista da saúde ou da reducción da contaminación e da súa
evidente contribución ao desenvolvemento sostible dasnosascidadesevilas,senónquetaménérendibledesdeopuntodevistaeconómico,
tanto para as economías familiares como para as contas das
administracións públicas, fundamentalmente polo aforro no
mantemento de vías que a reducción do tráfico a motor implica e
pola promoción de novos sectores económicos, sobre todo vencellados
ao turismo, que a mobilidade sostible fomenta dun xeito induvidable.
Nesta
liña, a Mesa Nacional pola Bicicleta apunta xa nun estudo do ano
2014 a necesidade de explotar o “filón” económico do
clicoturismo europeo. Tal e como se sinala nese documento o modelo
turístico actual, sendo vital para a economía española, ten
síntomas de tocar fondo, polo que se precisan novas fontes de
turismo e o cicloturismo é unha das que máis está a medrar nos
países europeos.
Suíza,
Alemaña e Francia son os líderes no ránking mundial de
competitividade turística e son dos que máis apostan polo
cicloturismo en todo o mundo. Entre 2008 e 2010 en Francia o
cicloturismo creou 16.500 empregos directos e xerou dous mil millóns
de euros anuais, atraendo a un millón de turistas estranxeiros
dispostos a montar en bicicleta. Pola súa parte, o sector turístico
alemán acadou unha cifra de negocio de 9.000 millóns de euros en
2009 cos cicloturistas. E en Suíza, o primeiro investimento de 10
millóns de euros (1998) para facer a rede nacional de nove rutas
ciclistas amortizouse sobradamente en 2002, con 240 millóns de
ingresos por turismo ciclista; é dicir, en catro anos
conseguiuse superar 24 veces o investimento primario.
En
España, o único exemplo a gran escala deste tipo de turismo son as
Illas Baleares, pero centrado só no ciclismo deportivo, non no de
viaxe familiar ou de alforxa (o más habitual é o que máis ingresos
xera no resto de Europa), dado que os ciclistas deportivos son os
únicos dispostos a usar o casco obrigatorio en España en vías
interurbanas, unha das maiores disuasións para os cicloturistas de
viaxe vindos doutros países europeos, que non están dispostos a
asumir, e nin sequera entenden, unha medida estraña no resto do
contexto normativo europeo. Aínda así, a afluencia de
ciclodeportistas en Baleares é de 90.000 por ano, o que xera máis
de 64 millóns de euros de ingresos, segundo o goberno balear.
Galicia
e, particularmente a provincia de Pontevedra, non son alleas a esta
realidade, tanto no que ten que ver coa necesidade de incentivar a
mobilidade ciclista nos desprazamentos ordinarios dos nosos veciños
e veciñas, como na oportunidade económica e de desenvolvemento que
suporía para os nosos concellos unha aposta decidida polo
cicloturismo.
Neste
senso, a Asociación Pedaladas ven reivindicando desde hai anos
infraestruturas de interconexión ciclista entre os concellos da
comarca de Pontevedra, que de facerse realidade permitiránamobilidadelaboral,deocio...,fomentaránodeporteeseránoprimeiropaso
para crear un novo atractivo turístico que permita xerar actividade
económica e emprego na comarca.
O
problema fundamental para a creación destas infraestructuras non é
o seu custe, pois en moitas ocasións trátase simplemente de
sinalizar ou adaptar vías previamente existentes, e, en todo caso,
son custes realmente pequenos en comparación coa construcción de
infraestructuras destinadas á mobilidade a motor. O problema
realmente complexo é que estamos a falar de vías supramunicipais, é
dicir, de infraestruturas que para a súa materialización requiren
da necesaria coordinación e colaboración entre os catro niveis de
administraciónscompetentesnosdiferentestreitos:concellos,DeputaciónProvincial,Xunta
de Galicia e Goberno de España.
Polo
tanto, por todo o sinalado anteriormente, os referidos grupos
municipais presentan a seguinte:
PROPOSTA
DE RESOLUCIÓN
A
Corporación Municipal de ............................. acorda:
PRIMEIRO:
A
fin de fomentar a mobilidade ciclista e o cicloturismo, instar ás
diferentes administraciónscompetentes(concellos,DeputaciónProvincialdePontevedra,XuntadeGalicia
e Goberno de España) a:
a.
Establecervíasciclistassegurasquefomentenamobilidadesostibleentreconcellose
permitan explotar o turismo en bicicleta.
b.
Incorporaraparcadoirosparabicicletasnoslugaresdeintereseturísticodasvíasciclistas
e en equipamentos públicos.
c. Coordinar
as
accións
para
o
fomento
das
vías
ciclistas
con
todas
as
administración
implicadas.
SEGUNDO:
Instar
á Deputación Provincial de Pontevedra, como órgano supramunicipal
máis inmediato, a crear a MESA
PROVINCIAL POLA MOBILIDADE CICLISTA,
na que, ademáis do Goberno Provincial, estean representados os
diferentes concellos, a Xunta de Galicia, o Goberno de España, a
Dirección Xeral de Tráfico, as asociacións e clubes ciclistas da
provincia e a Federación de Ciclismo.
A
Mesa reunirase, polo menos, dúas veces ao ano para avaliar a
seguridade viaria ciclista na provincia e plantexar proxectos de
cooperación que permitan crear novas infraestruturas nesta materia.
TERCEIRO:
Instar
a este Goberno Munipal, á Deputación Provincial de Pontevedra, á
Xunta de GaliciaeaoGobernodeEspaña,ahabilitarnassúasrespectivaspáxinaswebe/ouredessociais
un espazo de comunicación permanente que permita as usuarios da
bicicleta notificar problemas de seguridade na súa rede de estradas.
CUARTO:
Á
marxe da constitución da Mesa Provincial pola Mobilidade Ciclista e
dos resultados que dela se deriven, co obxectivo de atacar desde xa
os problema de seguridade viaria, ínstase ás referidas
administracións a:
a.
Melloraraseguridadeviariafacendobeiravíatransitablenasestradasconvelocidades
superiores a 50km/h con alta densidade de tráfico.
b.
Delimitar
as travesías coa sinalización obrigatoria e situar medidas de
calmado de tráfico para facer efectiva a limitación de velocidade.
c. Non
permitir os estacionamentos irregulares fóra de travesías ou
poboado, xa que coloca ao ciclista nunha situación de risco
innecesario.
d.
Sinalizar
a presencia de ciclistas nas vías de alta afluencia dos mesmos coa
lenda de distancia mínima lateral no adiantamento de 1,5 m.
e.
Axustar
as velocidades primando os modos de desprazamento ciclista e
peonil, adoptando a zona 30 nos núcleos poboados, 50km/h como
máximo onde se permita o aparcamento.
......................,
....... de .............. de 2016
......................................................
......................................................
Voceiro/a do G. M. do ..................
Voceiro/a
do G. M. do ..................
...................................................... ......................................................
Voceiro/a do G. M. do ..................
Voceiro/a
do G. M. do ..................
ILMO/A.
SR/A. ALCALDE/SA DO CONCELLO DE...........................